GÜNDEM
Giriş Tarihi : 19-10-2019 02:58

Çiçek: İsrail’in güvenliği konusunda ABD ile Rusya hemfikir

Gazeteci Nevzat Çiçek, üzerinde konuşulmadığını belirttiği bir konuya dikkat çekerek, “Rusya ile ABD’nin İsrail’in güvenliği meselesinde ayrıştığı bir nokta var mı? Yok. Mesele zaten buradan kaynaklanıyor” dedi.

Çiçek: İsrail’in güvenliği konusunda ABD ile Rusya hemfikir

Gazeteci Nevzat Çiçek, HaberTürk televizyonunda yayınlanan “Enine Boyuna” programında, mektup krizi, Barış Pınarı Harekâtı ve İsrail’in güvenliğinin sağlanması konularına dair görüşlerini anlattı.

Çiçek, ABD’nin ekonomik yaptırımlar kartını öne sürmesinin, mektuptan daha ağır olduğunun altını çizerek, Türkiye’nin buna rağmen askerî harekâta başladığına dikkat çekti. Çiçek, Türkiye’nin, harekâta karşı çıkmalarına rağmen ABD, Rusya ve İran’la karşı karşıya gelmemeyi başardığına işaret ediyor; ancak üzerinde konuşulmadığını belirttiği bir konuya dikkat çekiyor: İsrail’in güvenliğinin sağlanması… Çiçek’e göre Rusya ile ABD, İsrail’in güvenliğinin sağlanması gerektiği konusunda fikir ayrılığı yaşamıyor. Ona göre, mesele zaten buradan kaynaklanıyor.

Nevzat Çiçek’in mektup krizi, Barış Pınarı Harekâtı ve İsrail’in güvenliğinin sağlanması konularına dair görüşleri şöyle:

***

“Türkiye, Trump’ın mektupta istediklerini yerine getirmemiştir”

“Biz, Rusya ile bir uçak krizi yaşadık. O gün hatırlayın devletler arasında nasıl bir şey olduğunu. Diplomasi dediğimiz şey, bunu ustaca yönetme sanatıdır. Mektup gelir, kimileri mektuba anında cevap verir, ‘ilişkiler de koparsa kopsun’ der. Birisi, ‘Türkiye’nin menfaati neyi gerektiriyor? Sabredeyim, başka bir şey yapayım’ der. Birisi, başka bir yol gösterir; ama sonuç itibarıyla şuna bakılır: Mektupta ne istenmiştir, ne yapılmıştır? Buna bakılır. Ben katılıyorum, çok ağır bir mektup. Gerçekten biz, o akşam arkadaşlar ‘böyle bir mektup var’ dediklerinde ben, yapmayın dedim. Böyle bir şey olamaz dedim. Hakikaten insan, bir şekilde devletlerarası hukuku bildiği zaman, diplomasiyi bildiği zaman, ‘Yaa böyle bir şey olur mu?’ dersiniz; çünkü bu Harlem ağzıyla (Nihal Bengisu Karaca’nın tabiri) yazılan bir şey.

“Türkiye, ekonomik yaptırım tehdidine rağmen harekâta başlamıştır”

Şimdi buraya bakmak gerekiyor. Mesele şu: (…) Bunun uzun vadede ilişkilere nasıl geleceğini, mektuptan önce başka bir şey koyalım; adını koyalım. (Trump) Ne dedi? ‘Ekonomik yaptırım’ dedi. ‘Daha önce Brunson’da bunu yaptım’ dedi ve dolayısıyla bu kartı getirdi. Bu kart, bence daha ağır bir karttı ve mektuptan daha ağır bir karttı ve o karta rağmen Türkiye dedi ki ‘Hayır, ben dediğimi yapıyorum.’

“Türkiye, Suriye’ye tavsiyelerde bulunmuştu”

2011’de Türkiye’nin (Suriye’ye yönelik) spesifik 3 başlığı vardı:

  1. Esad’a deniyor ki, ‘Orduyu kendi halkının üzerine gönderme’.
  2. Kürtlere vatandaşlık ver.
  3. Reformları gerçekleştir.

Şu göz ardı edildi hep: Hatırlarsanız, o dönem baba (Hafız Esad) vefat ettikten sonra herkesin beklentisi şuydu: Suriye’de bir değişim. (Zaten Suriye’de değişim talebi ile gösteriler olduğunda Beşar Esad’ın da değişime yönelik bir isteği vardı.) Sonra olmadı. ‘İlk silahı kim patlattı?’, sonra Esad ailesinin içindeki Baasçılar falan, birçok şey konuşulabilir; ama sonuç itibarıyla geldiğimiz yerde herkesin mutabık olduğu bir yer var, o da şu: İlk başta ne yazık ki bu emperyalist güçler, 65 ülke falan, Suriye’nin dostluk gruplarını oluştururken, çok ciddi anlamda Suriye’de bir değişim-dönüşümden bahsettiler. Irak’a demokrasi götürecekleri gibi (!) ne yazık ki Suriye’ye de bir demokrasi talebinde bulundular; ama bu iş olmadı.

O dönem Rusya açısından, ABD açısından, başka ülkeler açısından iş kolay. Niye kolay? Sınır değilsiniz; ama Türkiye açısından, sınırsınız ve dolayısıyla da burada bölgenin şekillenmesinde alınacak olan her karar, uzun vadede, kısa vadede sizi bir şekilde etkiliyor. Ha, şu söylenebilir: ‘Keşke Türkiye, bir an önce o dönem dönebilseydi’ ; ama şu sorunun cevabı, şöyle de olmalıydı: ‘Peki Suriye yönetimi niye dönemedi? İran niye dönemedi? Bölge ülkeleri niye dönemedi?’ ve dolayısıyla aslında herkes, bir şekilde sahada kendi gücünün etrafında bir şekillenme yapabileceği izlenimine kapıldı.

“Bölgenin nasıl şekilleneceğini bilmiyoruz”

Şimdi Türkiye, tam da Suriye’deki mesele, tam bu; yani, diplomasiyle Suriye’de bir şeyi başarabilme noktasında belli bir adım gidiyorsunuz, elinizde güç olmadığı zaman, diplomasiyi kullanamıyorsunuz. Şimdi Türkiye, bu diplomasiyi şu an kullandı. Kısa vadede kazanımlar elde etti. Altını ısrarla çizerek söylüyorum, kısa vade içerisinde çok iyi kazanımlar elde etti. Kendi politik argümanına göre kabul etti; ama uzun vade içerisinde biz, hâlâ bölgenin ne şekilde şekilleneceğini bilmiyoruz. Esas düğüm noktası burası.

Niye burası? Tek bir örnek vereyim: Bakın, Rusya Türkiye ile ittifak halinde mi? İttifak halinde. İran’la ittifak halinde mi? İran’la ittifak halinde Suriye yönetimi ile ittifak halinde mi? İttifak halinde. Türkiye neyi gördü biliyor musunuz? Daha önce herkesin dayatması şuydu: Suriye’de topyekûn bir politika… Yani Suriye ile ABD karşısındaysa Rusya ile tamamen beraber hareket edeceksin, ABD’yi karşına alacaksın; ya da Rusya’yı alıyorsan ABD’yi farklı şekillendireceksin. Ama bölge ülkelerinde emperyal güçler bunu yapmadı.

“Türkiye, ABD, Rusya ve İran’la karşı karşıya gelmedi”

Meselâ Rusya, 3 yerde farklı politika uygulamaya başladı. İran, çok farklı politikalar üretmeye başladı. Türkiye, bence sahada gördüğü en önemli şey, aslında lokal politika üretme gerekliliğini çok net gördü. Bakın, operasyonu yapıyor. Rusya ile karşı karşıya geldi mi şu an? Hayır, gelmedi. Gelmediğimizi nereden anlıyoruz? Hava sahasının kapatılmamasından biliyoruz. ABD ile bir şekilde karşı karşıya geldi. Bir yerde uzlaşabildik mi? Şu an zorunlu bir uzlaşma sağlandı. İran, harekete en sert tepki gösteren ülkelerin başında geldi. Gösteriler yapıldı, Mecliste konuşmalar oldu. Hatta din âlimleri, Cuma hutbelerinde en ağır şekilde konuştular; ama sonuç itibarıyla aslında herkes, bir şeyin farkında:

“İsrail’in güvenliği konusunda ABD ile Rusya hemfikir”

Bölgenin şekillenmesine ya bölge ülkeleri karar verecekler, bir noktaya gelecekler; ya da herkes bir emperyal ülkenin yanında bölgenin şekillenmesini seyredecek. Kim seyredemez? Türkiye’nin seyretme şansı yok. Neden yok? Sınır. Soydaşlık var, o var, bu var. İki, İran seyredemez; çünkü genişleme alanı onun için; Esad rejimi son derece önemli. Üç, Rusya seyredemez; çünkü kazanımları var. Üsleri almış. Dört, ABD, İsrail’in güvenliği meselesini (göze) alamaz.

Son şey, hiç konuşmadık; Rusya ile ABD’nin İsrail’in güvenliği meselesinde ayrıştığı bir nokta var mı? Yok. Mesele zaten buradan kaynaklanıyor.”

NELER SÖYLENDİ?
@
NAMAZ VAKİTLERİ
PUAN DURUMU
  •   Takım P O
  • 1 Sivasspor 21 11
  • 2 Fenerbahçe 20 11
  • 3 Trabzonspor 19 11
  • 4 Alanyaspor 19 11
  • 5 İstanbul Başakşehir 19 11
  • 6 Galatasaray 19 11
  • 7 Yeni Malatyaspor 18 11
  • 8 Beşiktaş 18 11
  • 9 Gaziantep FK 15 11
  • 10 Çaykur Rizespor 14 11
  • 11 Göztepe 13 11
  • 12 Konyaspor 13 11
  • 13 Kasımpaşa 12 11
  • 14 Denizlispor 11 11
  • 15 Antalyaspor 11 11
  • 16 Gençlerbirliği 10 11
  • 17 MKE Ankaragücü 9 11
  • 18 Kayserispor 7 11
HAVA DURUMU
E-Bülten Kayıt
ARŞİV ARAMA