Emniyet güçlerinin olay yeri inceleme raporunda metal bir kuyu ile valizde bulunan maddelere dikkat çekildi.

İstanbul Emniyet Müdürlüğü Olay Yeri İnceleme Şube Müdürlüğü ekiplerinin hazırladığı raporda Kılıç'ın yaşadığı dairenin bulunduğu sitenin girişinde güvenlik görevlisi ve güvenlik kamerası olduğu, giriş çıkışların kontrollü yapıldığı belirtildi.

Binanın girişinde de koridoru gören güvenlik kamerası bulunduğu kaydedildi.

Rapora göre, dairenin çelik giriş kapısında zorlama izi bulunmadı.

Kapıda anahtarın takılı olmadığı görülürken, evin koridorunda ve salon girişinde aynı renk ve desendeki bir tabağa ait kırık parçalar tespit edildi.

METAL KUTU VE VALİZDE ŞÜPHELİ MADDELER

Raporda, salondaki ahşap sehpa üzerinde bulunan metal kutuda, uyuşturucu olduğu değerlendirilen yeşil renkli otsu bitki bulunduğu belirtildi.

Ayrıca poşet içerisinde sigara sarma kağıdı olduğu kaydedildi.

Kitaplığın önündeki kumaş valizde de siyah renkli klipsli poşet içerisinde uyuşturucu olduğu değerlendirilen yeşil renkli otsu bitki ile uyuşturucu kullanımında kullanıldığı değerlendirilen rulo haline getirilmiş üç adet 200 liralık banknot bulunduğu ifade edildi.

"SAĞLIK DURUMUNUN ÇOK KÖTÜ OLDUĞUNU SÖYLEDİ"

Kılıç'ın ölümüyle ilgili soruşturma sürerken, kız arkadaşı Özlem E.'nin olay yerinde savcıya verdiği ifade de ortaya çıktı.

Özlem E., ifadesinde şunları söyledi:

"- Serhat Mustafa Kılıç arkadaşım olur. Kendisini 8 senedir tanırım. Dizi film oyuncusudur. Kendisiyle en son perşembe günü yani iki gün önce cep telefonu vasıtasıyla görüştük.

- Kendisinin oyuncusu olduğu dizi setine sağlık sebeplerinden ötürü gidememesinden dolayı diziden atılması ile ilgili bir durum vardı. Telefonda bu konudan bahsettik.

- Bana sağlık durumunun çok kötü olduğunu da söyledi. Son olarak benimle ve dizi setindeki arkadaşlarıyla sağlık sebeplerinden ötürü setlere katılamamasından dolayı tartıştı ve akabinde aramalara cevap vermediğini öğrendim.

- Ancak kendisinin huyu gereği küstüğü insanlarla 5-6 gün boyunca iletişim kurmadığı zamanlar olurdu. Bundan dolayı perşembe günü kendisine ulaşamadıktan sonra bu durumdan pek de şüphelenmedim."

Kursiyerler, işlevini yitirmiş çanta, ayakkabı ve kemer gibi deri ürünlerini yeniden değerlendirerek çanta, cüzdan, kemer, gözlük kılıfı, tablet ve bilgisayar çantalarının yanı sıra üç boyutlu tablolar üretiyor.

Urartu, Selçuklu ve Osmanlı dönemlerine ait motiflerin yanı sıra Ahlat'taki tarihi mezar taşlarından esinlenilen desenleri deri üzerine işleyen kursiyerler, binlerce yıllık tarihin izlerini yaşatıyor.

Ürettikleri modern ürünleri satarak aile bütçelerine de katkı sağlayan kadınlar, hem deri işlemeciliğini yaşatıyor hem de Van'ın kültürel değerlerinin gelecek kuşaklara aktarılmasını sağlıyor.

Usta öğretici Gülsüm Aysu, AA muhabirine, kursta özellikle Van'da hüküm sürmüş medeniyetlere ait motifleri deri üzerine işlediklerini söyledi.

Deri işlemeciliğini yalnızca bir zanaat olarak görmediklerini belirten Aysu, geleneksel motifleri modern ürünlerle buluşturarak sanatsal çalışmalar ortaya çıkardıklarını ifade etti.

Kullanılmayan deri ürünlerini değerlendirdiklerini anlatan Aysu, şunları kaydetti:

"Daha önce kullanılmış, şu anda işlevini yitirmiş ayakkabı, çanta gibi deri malzemeleri alıp kursiyerlerimiz tekrar kullanılabilir hale getiriyor. Van'ın kültürel mirasını ürünlere yansıtıyoruz. Urartu dini figürlerini hem cüzdana hem ajanda kılıfına işledik. Selçuklu motiflerini çantalarda ve tablet kılıflarında kullanıyoruz. Ahlat'taki mezar taşlarında bulunan motifleri de ürünlerimizin üzerine işleyerek kullanıyoruz.

Hem unutulmaya yüz tutmuş sanatımızı icra ediyoruz hem de geçmişten geleceğe köprü kurmuş oluyoruz. Geçmişte daha çok at koşum takımları ve heybelerde kullanılan deriyi günümüz ihtiyaçlarına uyarladık. Tablet ve bilgisayar kılıfları, omuz çantaları, cüzdan ve kemer gibi günlük kullanım ürünleri yapıyoruz. Farklı tekniklerle çalışarak üç boyutlu eserler de ortaya çıkarıyoruz."

"Hem ihtiyacımı karşılıyorum hem eşe dosta hediye edebiliyorum"

Yaklaşık 9 aydır kursa devam eden Mükerrem Balık da deri işlemeyi sevdiği için kursa katıldığını ve ürettiği ürünlerle aile bütçesine katkı sağlamaya çalıştığını söyledi.

Kurs sürecinde çanta, kemer ve gözlük kılıfları yaptığını dile getiren Balık, "Hem ihtiyacımı karşılıyorum hem eşe dosta hediye edebiliyorum. Dışarıda el yapımı deri çantaların, gözlük kılıflarının ya da cüzdanların fiyatları çok pahalı. Onun için kendim yapıyorum. İleride kendi atölyemi açmayı hedefliyorum." dedi.

Kursiyer Zinet İlhan ise kursa severek geldiklerini ve yaptıkları her ürünün kendileri için ayrı bir değer taşıdığını anlattı.

Evlerinde kullanılmayan deri ürünlerini kursa getirerek değerlendirdiklerini ifade eden İlhan, "Evdeki atık ürünleri tekrar hayata çevirmenin mutluluğunu yaşıyoruz. Güzel şeyler çıkıyor ortaya. Tekrar kullanıyoruz." diye konuştu.

- "Gençler üzerinde çok büyük emeği vardı"

Cenaze namazı öncesinde basın mensuplarına açıklamada bulunan merhumun kardeşi, Yedi İklim Derneği Başkan Yardımcısı, yazar Mustakim Haksal, ağabeyinin Türk edebiyatında kucaklayıcı bir çınar olduğunu söyledi.

Ağabeyinin hayatı boyunca okumaktan ve üretmekten vazgeçmediğini belirten Haksal, şöyle konuştu:

"Ağabeyim kimseyi incitmeyen, kırmayan, hep okuyan çok okuyan biriydi. Hastalık döneminde de başucundan kitaplar hiç eksilmedi. Derginin son sayılarını hastane köşelerinde çıkardı. Gençler üzerinde çok büyük emeği olan biriydi. Yedi İklim'in zaten özelliği de bu, kucaklayan, herkese kapısı açık olan bir mekan."

Kendilerini yalnız bırakmayan edebiyat camiasına, cenazeye gelenlere ve taziyelerini iletenlere teşekkür eden Haksal, "Allah kendilerinden razı olsun, hepsinden. Biz onları seviyoruz. Demek ki yetiştirdiği eserlerin hepsi burada. Güzel bir kütüphane kurdu. Gelenlerin hepsine çok teşekkür ediyoruz. Hepinizden Allah razı olsun." ifadesini kullandı.

- "Bu davanın tavizsiz bir neferiydi"

Yazar Necip Evlice ise Haksal'ın Nuri Pakdil'in yetiştirdiği nadir insanlardan biri olduğunu vurguladı.

Haksal'ın ömrünü dava bilincine adadığını ve Pakdil ile dostlukları ömür boyu sürdüğünü dile getiren Evlice, şunları kaydetti:

"Ali Haydar Haksal da diğer ağabeylerimiz gibi bu davanın tavizsiz bir neferiydi. Gençleri yetiştirmek ve onlara bu bilinci aktarmak adına çıkardığı Yedi İklim dergisiyle gerçek bir kültür, sanat ve edebiyat iklimi oluşturdu. İnanılmaz zarafetiyle insanların kalbine girmeyi başardı. Bendeki yeri bir zarafet abidesidir. Bir ağabey sıcaklığı ve peygamber sevdasıyla insanlara bu davanın gerçekliğini anlatmaya çalıştı. Rahmet diliyorum mekanı cennet olsun."

Veli Sarıkamış da 1970'li yıllarda Elazığ'da tanıdığı Haksal ile 60 yıla yakın bir süre dostluk sürdürdüklerini belirterek, "60 yıl önce nasılsa 60 yıl sonra da aynıydı. Şefkat, güzellikler duygusu, merhamet duygusu ve insanlığın aydınlanması, Kur'an'ın feyzi altında Hz. Peygamber'in şefaatine layık bir ümmet yetiştirmek için ömrünü feda etti." ifadelerini kullandı.

- Cenaze namazını Mehmet Görmez kıldırdı

Cenaze namazını kıldıran Eski Diyanet İşleri Başkanı Prof. Dr. Mehmet Görmez ise konuşmasında Ali Haydar Haksal'ın Yedi İklim'e ve edebiyat dünyasına güzellikler taşımış, ümmetin derdiyle dertlenmiş müstesna bir insan olduğunu söyledi.

Görmez, merhumun ardından onun izinden gidecek güzel insanların yetiştirilmesinin önemine dikkati çekerek cenazeye gelenlerden helallik istedi.

Ali Haydar Haksal'ın naaşı, kılınan cenaze namazının ardından tekbirler ve dualarla omuzlara alınarak cenaze aracına taşındı ve Karacaahmet Mezarlığı'nda toprağa verildi.

Ali Haydar Haksal'ın cenazesi Üsküdar Şakirin Camii’nde kılınan öğle namazının ardından Karacaahmet Mezarlığı’nda toprağa verildi.

Ali Haydar Haksal kimdir?

Edebiyat dünyasında mütevazı ve derviş kişiliğiyle bilinen Ali Haydar Haksal, Türk edebiyatının öykü, deneme ve inceleme alanlarında eserler verdi.

Haksal, yazı hayatında modern insanın yalnızlığı, yabancılaşması, benlik arayışı ve gelenekle ilişkisi gibi temalara odaklanırken kurucuları arasında yer aldığı Yedi İklim dergisiyle de edebiyat dünyasında iz bırakan isimlerden biri oldu.

Bingöl'ün Yayladere ilçesine bağlı Hasköy'de 1951'de dünyaya gelen Haksal, Erzurum Atatürk Üniversitesi Türk Dili ve Edebiyatı Bölümü'nden 1979'da mezun oldu. Marmara Üniversitesi İlahiyat Fakültesi'nde "Kur'an-ı Kerim'de Güzel Kavramı" başlıklı yüksek lisans tezini hazırlayan Haksal, lise yıllarında başladığı yazı çalışmalarını farklı gazete ve dergilerde sürdürdü.

İlk öyküsü "Tıkırtı" 1975'te Milli Gazete'de yayımlanan Haksal, Mavera, Yönelişler, Yeni Devir, Milli Gazete ve Yedi İklim başta olmak üzere çok sayıda süreli yayında yazdı. İlk öykü kitabı "Evdeki Yabancı" 1986'da yayımlanan yazar, eserlerinde özellikle bireyin modern hayat karşısındaki yalnızlığına, yabancılaşmasına ve iç dünyasındaki çatışmalara eğildi.

- Edebiyat serüveninde Yedi İklim dergisinin ise özel yeri oldu

Haksal'ın edebiyat serüveninde Yedi İklim dergisinin ise özel bir yeri oldu. Osman Bayraktar, Mustafa Çelik ve Alim Kahraman ile birlikte derginin kurucuları arasında yer alan Haksal, Mart 1987'den itibaren yayımlanan derginin sahipliğini ve yazı işleri müdürlüğünü üstlendi.

Yayınına 1989'da ara veren Yedi İklim, 1992'de yeniden okurla buluştu ve Haksal'ın yönetiminde edebiyat ve düşünce dünyasının önemli yayınlarından biri olmayı sürdürdü.

Öykülerinde modern anlatım tekniklerini geleneksel ve tasavvufi unsurlarla buluşturan Haksal, insanın iç dünyasını merkeze alan kendine özgü bir anlatı geliştirdi. Yalnızlık, çocukluk, aşk, kent, fanilik, yoksulluk ve kutsaldan kopuş gibi temaları işleyen öykülerinde çoğu zaman olaydan ziyade atmosfer, duygu ve karakterlerin iç dünyasına odaklandı.

Öykücülüğünün yanı sıra roman, şiir, deneme, biyografi ve inceleme türlerinde de eserler veren Haksal, Necip Fazıl Kısakürek, Sezai Karakoç, Rasim Özdenören, Cahit Zarifoğlu ve Akif İnan gibi Türk edebiyatının önemli isimleri üzerine çalışmalar kaleme aldı.

"Sesim Bana Yetmiyor" adlı öykü kitabıyla 1987 Türkiye Yazarlar Birliği Hikaye Ödülü'nü alan Haksal, "Yitik Yaşamın Güncesi" romanıyla Tuzla Belediyesi Roman Yarışması'nda ikincilik ödülüne layık görüldü. 2017'de Bingöl Üniversitesi tarafından fahri doktora ünvanı verilen Haksal, uzun yıllardır Milli Gazete'de köşe yazarlığını ve Yedi İklim dergisinin yazı işleri müdürlüğünü sürdürüyordu.

Haksal için cenaze namazı, yarın öğle namazının ardından Üsküdar'daki Şakirin Camisi'nde kılınacak.

Edebiyat dünyasında mütevazı ve derviş kişiliğiyle bilinen Haksal, Türk edebiyatının öykü, deneme ve inceleme alanlarında eserler verdi.

Haksal, yazı hayatında modern insanın yalnızlığı, yabancılaşması, benlik arayışı ve gelenekle ilişkisi gibi temalara odaklanırken kurucuları arasında yer aldığı Yedi İklim dergisiyle de edebiyat dünyasında iz bırakan isimlerden biri oldu.

Bingöl'ün Yayladere ilçesine bağlı Hasköy'de 1951'de dünyaya gelen Haksal, Erzurum Atatürk Üniversitesi Türk Dili ve Edebiyatı Bölümü'nden 1979'da mezun oldu. Marmara Üniversitesi İlahiyat Fakültesi'nde "Kur'an-ı Kerim'de Güzel Kavramı" başlıklı yüksek lisans tezini hazırlayan Haksal, lise yıllarında başladığı yazı çalışmalarını farklı gazete ve dergilerde sürdürdü.

İlk öyküsü "Tıkırtı" 1975'te Milli Gazete'de yayımlanan Haksal, Mavera, Yönelişler, Yeni Devir, Milli Gazete ve Yedi İklim başta olmak üzere çok sayıda süreli yayında yazdı. İlk öykü kitabı "Evdeki Yabancı" 1986'da yayımlanan yazar, eserlerinde özellikle bireyin modern hayat karşısındaki yalnızlığına, yabancılaşmasına ve iç dünyasındaki çatışmalara eğildi.

- Edebiyat serüveninde Yedi İklim dergisinin ise özel yeri oldu

Haksal'ın edebiyat serüveninde Yedi İklim dergisinin ise özel bir yeri oldu. Osman Bayraktar, Mustafa Çelik ve Alim Kahraman ile birlikte derginin kurucuları arasında yer alan Haksal, Mart 1987'den itibaren yayımlanan derginin sahipliğini ve yazı işleri müdürlüğünü üstlendi.

Yayınına 1989'da ara veren Yedi İklim, 1992'de yeniden okurla buluştu ve Haksal'ın yönetiminde edebiyat ve düşünce dünyasının önemli yayınlarından biri olmayı sürdürdü.

Öykülerinde modern anlatım tekniklerini geleneksel ve tasavvufi unsurlarla buluşturan Haksal, insanın iç dünyasını merkeze alan kendine özgü bir anlatı geliştirdi. Yalnızlık, çocukluk, aşk, kent, fanilik, yoksulluk ve kutsaldan kopuş gibi temaları işleyen öykülerinde çoğu zaman olaydan ziyade atmosfer, duygu ve karakterlerin iç dünyasına odaklandı.

Öykücülüğünün yanı sıra roman, şiir, deneme, biyografi ve inceleme türlerinde de eserler veren Haksal, Necip Fazıl Kısakürek, Sezai Karakoç, Rasim Özdenören, Cahit Zarifoğlu ve Akif İnan gibi Türk edebiyatının önemli isimleri üzerine çalışmalar kaleme aldı.

"Sesim Bana Yetmiyor" adlı öykü kitabıyla 1987 Türkiye Yazarlar Birliği Hikaye Ödülü'nü alan Haksal, "Yitik Yaşamın Güncesi" romanıyla Tuzla Belediyesi Roman Yarışması'nda ikincilik ödülüne layık görüldü. 2017'de Bingöl Üniversitesi tarafından fahri doktora ünvanı verilen Haksal, uzun yıllardır Milli Gazete'de köşe yazarlığını ve Yedi İklim dergisinin yazı işleri müdürlüğünü sürdürüyordu.

Kitaparası Yayınları tarafından Ağustos 2026’da yayımlanan eser, iletişimi yalnızca teorik kavramlarla değil; gazetecilik, şirket yönetimi, kurumsal iletişim, yerel medya, dijital platformlar ve siyaset sahasında yaşanan gerçek örnekler üzerinden ele alıyor.

Gazetecilikten kurumsal iletişime uzanan tecrübe

1977 yılında Konya’da doğan Hamdi Bağcı, meslek hayatına radyoda spiker olarak başladı. Ardından Kon TV’de yaklaşık 10 yıl haber spikerliği ve program sunuculuğu yaptı; çeşitli gazete ve televizyonlarda yöneticilik, köşe yazarlığı ve ana haber sunuculuğu görevlerinde bulundu.

Meslek hayatının ilerleyen döneminde kurumsal iletişim alanına yönelen Bağcı; başta Anadolu Birlik Holding, Konya Şeker ve Torku olmak üzere çeşitli kurum ve kuruluşlarda yaklaşık 20 yıl kurumsal iletişim yöneticiliği yaptı. Medya danışmanlığı, içerik üretimi ve proje geliştirme çalışmalarında da yer aldı.

“İletişim Denemeleri”, bu iki farklı alanın; yani gazetecilik ile kurumsal iletişimin kesişiminden doğan tecrübeyi okura aktarıyor.

İletişimin genişleyen dünyasını anlatıyor

Kitapta kurumsal iletişimden markalaşmaya, pazarlama iletişiminden insan kaynaklarına, etkili konuşmadan sosyal medya yönetimine kadar geniş bir alan ele alınıyor.

Bağcı, markalaşmayı yalnızca reklam, logo ya da ambalaj üzerinden değerlendirmek yerine üretim, insan kaynağı, kurum kültürü ve güvenle birlikte ele alıyor. Anadolu firmalarının markalaşma sorunları, Konya sanayisinin gelişimi, şehirlerin marka değerleri ve yerel işletmelerin ulusal ve küresel ölçekte büyüme arayışları da kitabın önemli başlıkları arasında bulunuyor.

Eserde kurumsal iletişim ile pazarlama iletişiminin birbirinden ayrılan yönleri, kurumların iletişim departmanlarını doğru konumlandırmasının önemi ve iletişim profesyonellerinin değişen rolleri üzerinde de duruluyor.

Sosyal medya, dezenformasyon ve linç kültürü

“İletişim Denemeleri”nin önemli bölümlerinden birini yeni medya oluşturuyor.

Sosyal medya platformlarının yükselişiyle birlikte ortaya çıkan dezenformasyon, sahte hesaplar, dijital krizler, linç kültürü, algoritmalar ve kitle psikolojisi kitapta ayrı ayrı tartışılıyor.

Bağcı, özellikle sosyal medyada bir paylaşımın kısa sürede büyük bir krize dönüşebilmesine, kurumların ve bireylerin dijital dünyada daha sorumlu hareket etmesi gerektiğine dikkat çekiyor. WhatsApp gibi kapalı iletişim ağlarında yayılan yanlış bilgiler ve yalan habere karşı geliştirilebilecek iletişim stratejileri de eserde değerlendiriliyor.

Yerel medyaya özel bir pencere açıyor

Uzun yıllar gazetecilik yapan Bağcı, kitapta yerel medya ve internet haberciliğine de özel bir bölüm ayırıyor.

Yerel internet haber sitelerinin yaşadığı ekonomik sorunlardan nitelikli insan kaynağı ihtiyacına, Basın İlan Kurumu ve resmi ilan sisteminden yasal düzenlemelere kadar birçok konu tartışılıyor.

Kitapta yerel medyanın yalnızca bulunduğu şehrin gündemini takip etmekle yetinmemesi gerektiği vurgulanırken, “Sadece Konya’ya değil, Konya’dan dünyaya bakmak” anlayışı öne çıkarılıyor. Yerel medyanın aynı zamanda şehirlerin hafızası olduğu ve güçlü yerel yayıncılığın nitelikli gazetecilikten geçtiği ifade ediliyor.

Siyasetin değişen iletişim dili de kitapta

Siyasal iletişim de kitabın dikkat çeken başlıkları arasında yer alıyor. Dijital seçim kampanyaları, sosyal medya stratejileri, ana akım medyadaki güven kaybı, bağımsız dijital hesapların yükselişi ve yeni liderlik anlayışı farklı örnekler üzerinden değerlendiriliyor.

“Yeni Siyaset, Sosyal Medya ve Trump Örneği” başlıklı bölümde ise siyaset ile sosyal medya arasındaki yeni ilişki, platform sahipliğinin oluşturduğu güç alanları ve klasik siyasal iletişim yöntemlerinin dönüşümü tartışılıyor.

Merkezinde insan, güven ve etik var

Kitabın bütün bölümlerinde öne çıkan ortak nokta ise iletişimin yalnızca teknik bir faaliyet olmadığı düşüncesi.

Bağcı, kurumların, markaların, siyasetçilerin ve medya kuruluşlarının sürdürülebilir bir iletişim kurabilmesi için insanı, güveni, hakikati ve etik değerleri merkeze alması gerektiğini savunuyor.

Kitabın arka kapağındaki “İletişim sadece teknik değildir; bir hayat meselesidir” ifadesi de eserin temel yaklaşımını özetliyor.

Gazetecilik tecrübesiyle kurumsal iletişim birikimini bir araya getiren “İletişim Denemeleri”, iletişim fakültesi öğrencilerinden gazetecilere, iş insanlarından insan kaynakları yöneticilerine, siyasetçilerden kurumsal iletişim çalışanlarına kadar geniş bir okuyucu kitlesine hitap ediyor.

Hamdi Bağcı’nın “İletişim Denemeleri” adlı kitabı, Kitaparası Yayınları etiketiyle yayımlandı. Kitabın ISBN numarası 978-625-8963-10-6.

DOSTLARINDAN DUA İSTEMİŞTİ

Haydar Haksal, bir süredir yaşadığı sağlık sorunları nedeniyle Koşuyolu Kalp ve Göğüs Cerrahisi Hastanesi’nde tedavi görüyordu.

Haksal, geçtiğimiz haftalarda sosyal medya hesabından yaptığı paylaşımda hastanede tedavi altında olduğunu belirterek dostlarından dua istemişti. Tedavisi nedeniyle ziyaret kabul edemediğini de ifade eden Haksal, sevenlerinden anlayış beklemişti.

Haksal’ın sağlık durumuyla ilgili yeni paylaşımı ise sevenlerini mutlu etti. Tedavisinin ardından taburcu olduğunu duyuran Haksal, sağlık durumunun iyi olduğunu ifade etti.

“İYİYİM HAMDOLSUN”

Sosyal medya hesabından açıklama yapan Ali Haydar Haksal, “Aziz dostlarım, bu son yatışımın 18. günü taburcu oldum. İyiyim hamdolsun. İlginiz ve temennileriniz için teşekkür ederim.” ifadelerini kullandı.

Kitap, bir kültürel miras davasından doğdu. Bilimsel bir çalışmaya dönüşmeden önce bir farkındalık kampanyası olarak başladı. Kuzmanov, vakfı aracılığıyla Güney Bulgaristan'daki Bogomil köyünde bulunan, 16. yüzyıldan kalma unutulmuş bir Alevi-Bektaşi tekkesi niteliğindeki Hazar Baba Türbesi'ni kurtarmak ve burayı iki halk arasında kültürel bir köprü olarak yeniden yaşatmak için harekete geçti. Ortak bir kutsal mekânı kurtarmaya yönelik bu kampanya, Bulgaristan Bilimler Akademisi'nin de sürece katılmasını sağladı; bu çabadan, zamanla kitaba dönüşen üç yıllık akademik proje doğdu.

Kuzmanov, "Bulgaristan Neden Venedik Olmadı – Yollar, Ticaret ve Dervişler" adlı yeni kitabında Balkanlar ile Anadolu'nun ortak ticaret ve ekonomi tarihini karşılaştırmalı bir bakışla mercek altına aldı.

Üç yıllık akademik araştırmanın ürünü olan eser, Ege-Tuna koridorunun yaklaşık 2 bin 500 yıllık ticaret geçmişini ele alırken Osmanlı dönemindeki ticaret yollarını, hukuk sistemini, vergi düzenini ve ekonomik kurumları, ayrıca bunların sermaye birikimi üzerindeki etkilerini kapsamlı biçimde inceliyor.

Kitapta, tarih boyunca önemli bir ticaret merkezi olan bölgenin neden Venedik ya da Amsterdam gibi güçlü bir ticaret merkezine dönüşemediği ve bugün neden Hong Kong ya da Singapur ölçeğinde bir merkez ortaya çıkaramadığı sorularına da yanıt aranıyor. Bu kapsamda Osmanlı'nın vakıf sistemi, lonca teşkilatı, kredi ve kambiyo uygulamaları ile Avrupa'daki ekonomik yapılar karşılaştırmalı olarak değerlendiriliyor.

Tarihî belgeler, fermanlar ve vakfiyelerden yararlanılarak hazırlanan çalışma, Osmanlı-Balkan ortak mirasını — kalkınma açısından da anlam taşıyan bu ortak mirası — ekonomi ve hukuk perspektifinden ele alıyor. Eserde ayrıca Karadeniz, Balkanlar ve Ege hattının günümüzde yeniden stratejik bir ticaret koridoruna dönüşme potansiyeline dikkat çekiliyor.

İnsan hakları ve dinî hoşgörü, Kuzmanov'un akademik ilgisinin merkezinde yer alıyor; bu ilgi alanı, tarih, kriminoloji ve psikoloji alanlarındaki yetkinlikleriyle sıra dışı bir biçimde birleşerek araştırmalarının büyük bölümünü ve ulaştığı sonuçları şekillendiriyor. Bu birleşim kitaba kendine özgü bir derinlik kazandırıyor. Çünkü defterlerin ve fermanların ötesinde, kitap aslında insani bir soruyu araştırıyor: bir toplum serveti ve ticareti nasıl kabul eder ya da bunlara nasıl direnir, tüccarı nasıl benimser ya da ona nasıl mesafeyle yaklaşır. Eseri farklı kılan da ticaret ve hukuk kadar aidiyet meselesine ve güvenin inşasına gösterdiği ilgidir.

Ekonomi tarihi ve Osmanlı kurumsal yapısına ilişkin kapsamlı değerlendirmeler sunan kitap, Kuzmanov için bir bitiş değil bir başlangıçtır; yıkılmış ortak bir mirası yeniden ayağa kaldırmayı ve iki halk arasında kalıcı bir köprü kurmayı amaçlayan bir çabanın başlangıcıdır.

Ayan, AA muhabirine, 1999'da Divriği ilçesindeki imam hatip lisesinden mezun olduğunu söyledi.

Okula başladığı dönemlerde öğretmenlerinin "Nail, Divriği Ulu Cami ve Darüşşifası senin için biçilmez kaftan, orada görev yapmayı arzula" dediklerini aktaran Ayan, kendisinin de bu hayali kurduğunu anlattı.

Ayan, 2005'ten itibaren camide sözleşmeli olarak göreve başladığını, 2011'den itibaren ise kadrolu olarak görev yaptığını dile getirdi.

Bu durumun onur verici olduğunun altını çizen Ayan, "Çocukluk hayalimi gerçekleştirdim. Hemen yanı başında imam hatip lisesinde okurken vakit namazlarına, cuma namazlarına Divriği Ulu Cami'ye geldiğimde Rabbime bana burada görev nasip eyle diye dua ettim. Rabbim de duama icabet etti ve duam kabul oldu." diye konuştu.

- "Bu eserde görev yapmanın tarifi yok"

Ayan, Divriği Ulu Cami ve Darüşşifası'na gelen ziyaretçilerin elinin boş dönmesine gönlünün razı olmadığını, bundan dolayı edindiği bilgilerle 20 yılı aşkın süredir ziyaretçilere gönüllü mihmandarlık yaptığını vurguladı.

Ziyaretçilere dili döndüğünce edindiği bilgilerle mihmandarlık yaptığını belirten Ayan, "Eseri ziyarete gelen sanat tarihçisinden, tasavvufçudan, mimardan, inşaat mühendisinden, kitaplardan kendimce bir aşure hazırladım, ziyaretçilerimize bilgilerimizi ikram ediyoruz. Bu eserde görev yapmanın tarifi yoktur. Buradan 1 hafta 10 gün ayrı kalsam burnumda tütüyor. Bu bir aşktır, bu bir sevgidir." ifadelerini kullandı.

- "Turistlerin burada İslam ile şereflenmesine şahit oldum"

Ziyaretçilerle yaşadığı anılarını da anlatan Ayan, şöyle devam etti:

"Alman ve 2 Rus'un bu eseri gezdikten sonra İslam ile şereflenmesine şahit oldum. Belçikalı 65 yaşında karı kocaya rehberlik ederken belli bir noktadan sonra ben sustum, onlardan bilgiler edinmeye başladım. Çünkü kendisi 30 yıl önce Müslüman olduğunu, İslam tarihini öğrendiğini ve profesör olduğunu ifade etti. Bakmak ile görmek arasındaki farkı iyi ayırt etmeme vesile olan kişilerden biridir. Yıllardan beri duvara baktığımızda görmediğimiz bazı motifleri onun sayesinde görüp insanlara naklediyor hale geldik. Bu esere her geldiğimde yeni bir şeyler görebiliyorum, yeni bir şeyler keşfedebiliyorum. Yerli, yabancı gelen turist kafilelerimize, misafirlerimize çocukluk hayalim bu eseri dilimizin döndüğünce anlatmaya gayret ediyorum."

Ayan, eserin restorasyon çalışmasının ardından ziyaretçi sayısının arttığına değinerek, "Restorasyon öncesinde sezon dediğimiz nisan-ekim arasında 30-35 bin kişi ziyaret ederken, restorasyondan sonra geçen sene 220-230 bin gibi bir sayıya ulaşıldı." dedi.

Dünyanın Folkloru Bayburt’ta Buluştu

Şölen kapsamında bu yıl kapılarını uluslararası misafirlere açan Bayburt, çok sayıda ülkeden gelen folklor gruplarına ev sahipliği yaptı. Osetya, Azerbaycan, Gürcistan, Moldova ve Slovenya’dan gelen dans ve müzik topluluklarının yanı sıra Türkiye'yi temsilen katılan Ankara Seymen ekibi, sergiledikleri geleneksel performanslar ve yerel ezgilerle izleyicilerden büyük beğeni topladı.

"Dede Korkut, Genç Kuşaklara Aktarılması Gereken En Büyük Mirasımızdır"

Etkinliğe sunduğu katkılarla öne çıkan Kenan Yavuz Etnografya Müzesi'nin Kurucusu Kenan Yavuz, Dede Korkut mirasının önemine dikkat çekerek şu açıklamalarda bulundu: "Dede Korkut, UNESCO tarafından somut olmayan kültürel miras olarak tescillenmiş ve Bayburt ile özdeşleşmiştir. Milletimizin en temel karakteristik yapısı, ahlakı ve değerleri bu masallarda yer bulur. Bu yüzden Dede Korkut, genç kuşaklara yaygın olarak tanıtılması ve okutulması gereken en büyük kültür mirasımızdır."

Kadim Gelenekler Geleceğe Taşınıyor

Müze olarak bu misyonu gönülden üstlendiklerini belirten Yavuz, konuşmasını şöyle sürdürdü:

"Biz müze olarak Dede Korkut masallarını ziyaretçilerimizle buluşturmaya, masal geleneğimizi yaşatmaya gayret ediyoruz. Anadolu’muzun kadim geleneklerini, bizi biz yapan değerleri yaşatmaya ve tanıtmaya devam edeceğiz. Müze olarak elde ettiğimiz uluslararası başarılar ile ülkemizi tüm dünyaya kendi kültür kodlarıyla tanıtmaya çalışıyoruz."

Kültür aktarımının ve uluslararası dostluk bağlarının pekiştiği 30. Dede Korkut Şöleni, şehirde adeta bir festival havası estirerek hafızalarda iz bıraktı.

İnanır’ın vefatı sanat camiasını ve sevenlerini yasa boğdu.

KADİR İNANIR KİMDİR?

Kadir İnanır, 15 Nisan 1949’da Ordu’nun Fatsa ilçesinde dünyaya geldi. İlk ve ortaöğrenimini Fatsa’da tamamlayan İnanır, İstanbul Haydarpaşa Lisesi’nin ardından Marmara Üniversitesi İletişim Fakültesi Radyo-Televizyon Bölümü’nden mezun oldu.

1967 yılında Ses dergisinin düzenlediği “Sinema Artisti Yarışması”nda finale kalan İnanır, 1968’de Saklambaç gazetesinin “Fotoroman Artisti Yarışması”nda birinci oldu. Aynı yıl “Yedi Adım Sonra” filmiyle sinemaya adım atan İnanır, 1970 yapımı “Kara Gözlüm” filminde Türkân Şoray ile başrolü paylaşarak geniş kitlelerce tanındı.

Türk sinemasının unutulmaz erkek yıldızları arasında yer alan İnanır, “Selvi Boylum Al Yazmalım”, “Utanç”, “Bir Yudum Sevgi”, “Yılanların Öcü”, “Tatar Ramazan” ve “Tatar Ramazan Sürgünde” gibi çok sayıda önemli yapımda rol aldı.

Kadir İnanır, kariyeri boyunca Altın Koza, Altın Portakal ve Ankara Film Festivali’nde En İyi Erkek Oyuncu ödüllerine layık görüldü. Sinema filmlerinin yanı sıra televizyon dizilerinde de rol alan İnanır, Türk sinemasında güçlü, onurlu ve unutulmaz karakterlerle hafızalarda yer edindi.

Böyle gecelere giderken ben genelde planı son dakikaya bırakmamaya çalışıyorum, çünkü İstanbul’da ulaşım ve giriş saatleri bazen tahmin edilenden daha fazla zaman alabiliyor. Müzik programını önceden incelemek, bilet durumunu kontrol etmek ve etkinliğin yapılacağı bölgeye nasıl gidileceğini görmek akşamı daha rahat başlatıyor; bu yüzden takvimime Anjunadeep İstanbul gibi açık hava elektronik müzik etkinliklerini eklediğimde, önce ulaşım saatlerine, kapı açılışına ve dönüş seçeneklerine bakıyorum. Küçük gibi görünen bu hazırlık, gecenin keyfini artırıyor.

Açık hava etkinliğinin havası

Açık hava konserleri ve elektronik müzik geceleri kapalı salonlardan farklı bir duygu veriyor. Ses sistemi, ışıklar, sahne düzeni ve kalabalığın enerjisi açık alanda daha geniş bir atmosfer yaratıyor. İstanbul gibi büyük bir şehirde bu tarz etkinlikler, insanlara kısa bir nefes alanı sunuyor. Hafta içi tempodan çıkan biri için birkaç saatlik müzik bile zihni toparlayabiliyor.

Elektronik müziğin burada ayrı bir yeri var. Uzun setler, yavaş yavaş değişen ritimler ve sahne önünde oluşan ortak enerji, insanı acele ettirmeden akışa dahil ediyor. Her parçayı bilmek gerekmiyor. Bazen sadece ritmi takip etmek, ışıkların değişimini izlemek ve kalabalığın içindeki uyumu hissetmek yeterli oluyor. Bu tarz gecelerde en güzel taraflardan biri de farklı yaşlardan ve farklı semtlerden insanların aynı müzik etrafında buluşması.

İstanbul konser etkinliklerinin her birinin kendine özgü bir şehir hikâyesi vardır. Kimi izleyici iş çıkışı doğrudan gelir, kimi arkadaş grubuyla haftalar öncesinden plan yapar, kimi de tek başına gelip müziğin içinde rahatça vakit geçirir. Açık hava konseri söz konusu olduğunda kıyafet seçimi, hava durumu ve ulaşım daha da önemli hale gelir. Akşam serinliği bazen beklenenden güçlü olabilir; özellikle denize yakın bölgelerde hafif bir üst almak iyi bir fikirdir.

Gitmeden önce küçük hazırlıklar

Bir etkinlikten keyif almak için saatlerce hazırlık yapmak gerekmiyor. Yine de birkaç basit kontrol gecenin daha sorunsuz geçmesini sağlıyor. Ben özellikle şu detaylara bakmayı alışkanlık haline getirdim:

· Etkinlik alanına en rahat ulaşım yolu

· Kapı açılış ve sahne saatleri

· Hava durumu ve gece sıcaklığı

· Telefon şarjı ve taşınabilir şarj

· Kimlik, bilet ve ödeme seçenekleri

· Dönüş için taksi, metro, otobüs veya araç planı

Bu liste basit görünebilir, fakat İstanbul’da gecenin sonunda ulaşım konusu önemli hale gelebiliyor. Etkinlik alanından çıkışta herkes aynı anda hareket ettiği için taksi bulmak zorlaşabiliyor. Toplu taşıma saatlerini önceden kontrol etmek veya arkadaşlarla dönüş noktasını belirlemek rahatlık sağlar. Özellikle kalabalık gruplarda herkesin nerede buluşacağını bilmesi iyi olur.

Kıyafet konusunda da rahatlık ön planda olmalı. Açık hava elektronik müzik etkinliklerinde uzun süre ayakta kalmak olağan bir durum. Bu yüzden ayakkabı seçimi düşündüğümüzden daha önemli. Şık görünmek güzel, ancak saatlerce ayakta kalınca rahat bir ayakkabının değeri hemen anlaşılıyor. Çanta konusunda da küçük ve kullanışlı bir model yeterli olur. Gereksiz eşya taşımak kalabalıkta insanı yorabiliyor.

Şehirde müzik gecesini daha keyifli yaşamak

Bence İstanbul’da bir etkinliğe gitmenin en güzel tarafı, sadece etkinlik alanıyla sınırlı kalmaması. Geceden önce yakın bir yerde kahve içmek, erken gidip çevrede kısa bir yürüyüş yapmak veya arkadaşlarla sakin bir yerde buluşmak akşama daha güzel bir başlangıç katıyor. Şehir büyük olduğu için aceleyle bir yerden bir yere yetişmeye çalışmak enerjiyi düşürebiliyor. Biraz erken çıkmak çoğu zaman daha iyi hissettiriyor.

Açık hava etkinliklerinde ortamı izlemek de ayrı bir zevk. İnsanların sahneye yaklaşması, ışıkların yavaş yavaş belirginleşmesi, gün batımından sonra müziğin daha güçlü hissedilmesi gecenin atmosferini kuruyor. Elektronik müzikte bu geçişler önemli. İlk saatlerde daha yumuşak başlayan ritimler, gece ilerledikçe daha yoğun bir akışa dönüşebiliyor. Bu yüzden etkinliğe erken gitmek, sadece kalabalıktan kaçmak için değil, müziğin akışını baştan yakalamak için de güzel.

Kalabalık içinde kişisel alanı korumak da önemli. Herkes müziği kendi tarzında yaşar. Kimi dans eder, kimi sahnenin biraz gerisinde durup izlemeyi sever, kimi de arkadaşlarıyla alanın kenarında vakit geçirir. Açık hava etkinliklerinde bu çeşitlilik daha rahat hissedilir. İnsanlara alan tanımak, sırada beklerken sabırlı olmak ve çevreye dikkat etmek gecenin genel havasını daha iyi yapar.

Güzel bir gece için dengeli plan

Müzik geceleri genelde uzun sürer, bu yüzden enerjiyi dengeli kullanmak iyi olur. Etkinliğin başında fazla yorulmadan ritme alışmak, arada su içmek ve kısa molalar vermek geceyi daha rahat tamamlamaya yardımcı olur. Özellikle yaz aylarında açık hava alanlarında susuz kalmak kolaydır. Bu yüzden su içmeyi ihmal etmemek gerekir.

Yanınızda çok fazla eşya taşımamak da rahatlık sağlar. Telefon, kimlik, bilet, kart ve küçük bir ihtiyaç çantası çoğu zaman yeterlidir. Kalabalıkta eşyaları sürekli kontrol etmek yerine müziğe odaklanmak daha keyifli olur. Fotoğraf ve video çekmek güzel, fakat gecenin tamamını ekrandan izlemek atmosferi kaçırabiliyor. Bazen telefonu cebimize koyup sahneye, gökyüzüne ve kalabalığın enerjisine bakmak daha kalıcı bir anı bırakıyor.

İstanbul’da açık hava elektronik müzik geceleri, şehir hayatının yoğun temposu içinde kısa ama etkili bir mola gibi. Doğru hazırlıkla bu deneyim daha akıcı, daha güvenli ve daha keyifli hale geliyor. Bilet, ulaşım, kıyafet, dönüş ve küçük kişisel ihtiyaçlar önceden düşünülünce geriye sadece müziğe bırakmak kalıyor. Böyle geceler, şehrin kalabalığı içinde insanın kendine küçük bir alan açmasını sağlıyor.

Tamamlanan çalışmaların ardından cephelerde bulunan iş iskeleleri kaldırılırken Haydarpaşa Garı'nın özgün mimari detayları yeniden görünür hale geldi.

Böylece, İstanbul'un en önemli simge yapılarından biri olan tarihi gar, yıllar sonra yeniden kentin silüetindeki güçlü görünümüne kavuştu.

Döneminin seçkin mimari eserleri arasında yer alan Haydarpaşa Garı'nda restorasyon çalışmalarının yanı sıra güçlendirme, teşhir-tanzim ve çevre düzenleme uygulamaları da eş zamanlı olarak sürdürülüyor. Tarihi yapının tamamını kapsayan çalışmalarla gar binasının özgün karakterinin korunarak geleceğe taşınması hedefleniyor.

Alanında uzman ekipler tarafından yürütülen çalışmalar, tarihi yapının tüm bileşenlerini kapsayacak şekilde titizlikle devam ediyor.

Haydarpaşa Garı'nda devam eden restorasyon, güçlendirme ve çevre düzenleme çalışmalarının tamamlanmasının ardından alanın kültür ve sanat odaklı yeni bir yaşam alanı olarak İstanbullularla buluşturulması planlanıyor.

- Kaldırılan korkuluklar yeniden yerine monte edilecek

Restorasyon çalışmaları sırasında Haydarpaşa Garı'nın bazı balkon korkulukları ve bağlantılı mimari elemanlarında detaylı incelemeler yapıldı. Uzun yıllar boyunca denizden gelen tuz, nem ve hava koşullarına maruz kalan bu bölümlerde yıpranma, çatlaklar ve malzeme kayıpları tespit edildi.

Daha sağlıklı ve kontrollü bir şekilde onarılabilmeleri için yerlerinden sökülerek atölye ortamına taşınan korkulukların temizlik, bakım, konservasyon ve gerekli onarım çalışmaları sürdürülüyor.

Çalışmalar tamamlandığında korkuluklar özgün formu ve tarihi özellikleri korunarak yeniden yerlerine monte edilecek. Eksik veya zarar görmüş bölümler ise yapının özgün malzemesi ve mimari karakteriyle uyumlu şekilde tamamlanacak.

Koruma Kurulu tarafından onaylanan projeler doğrultusunda ve uzman ekiplerin gözetiminde yürütülen uygulamalarla, Haydarpaşa Garı'nın tarihi dokusu korunarak gelecek nesillere eksiksiz şekilde aktarılması amaçlanıyor.

- "Eşsiz mirası özgün kimliğini koruyarak geleceğe taşıyoruz"

Kültür ve Turizm Bakanı Mehmet Nuri Ersoy da çalışmalara ilişkin sosyal medya hesabından yaptığı paylaşımda, Haydarpaşa Garı'nda yürütülen kapsamlı restorasyon çalışmalarında önemli bir aşamanın daha geride bırakıldığını belirtti.

Marmara Denizi'ne bakan üç cephede restorasyon ve konservasyon çalışmalarını tamamlayarak iskeleleri kaldırdıklarını aktaran Ersoy, "İstanbul'un simge yapılarından Haydarpaşa, yıllar sonra yeniden tarihi silüetteki yerini almaya başladı. Bu eşsiz mirası özgün kimliğini koruyarak geleceğe taşıyor, tamamlandığında İstanbul'a yeni bir kültür ve sanat alanı kazandıracak projeyi kararlılıkla sürdürüyoruz." ifadelerini kullandı.

Buna göre, ülke genelinde geçen yıl sonu itibarıyla Cumhurbaşkanlığı Millet Kütüphanesi ve Milli Kütüphane'nin yanı sıra 1302 halk, 557 üniversite, 43 bin 466 örgün ve yaygın eğitim kurum kütüphanesi olmak üzere, 45 bin 327 kütüphane faaliyet gösteriyor.

Cumhurbaşkanlığı Millet Kütüphanesi'ndeki kitap sayısı, 2025'te yüzde 3,8 artarak 2 milyon 713 bin 782 oldu. Söz konusu sayı geçen yıl 2024'e göre, Milli Kütüphane'de yüzde 8,7 artarak 1 milyon 989 bin 18'e, üniversite kütüphanelerinde yüzde 5,2 artarak 22 milyon 899 bin 378'e, halk kütüphanelerinde yüzde 3,8 artarak 26 milyon 41 bin 29'a ulaşırken, örgün ve yaygın eğitim kurum kütüphanelerinde ise yüzde 1,4 azalarak 64 milyon 337 bin 851'e düştü.

Halk kütüphanelerinden yararlanan kişi sayısı, geçen yıl bir önceki yıla kıyasla yüzde 1,2 artarak 39 milyon 194 bin 669'a yükseldi. Halk kütüphanelerine kayıtlı üye sayısı, aynı dönemde yüzde 6,4 yükselişle 7 milyon 160 bin 225 olarak kaydedildi.

Söz konusu dönemde, halk kütüphanelerinin kitap dışı materyal sayısı ise bir önceki yıla göre yüzde 7,5 artarak 145 bin 62 oldu.

- Üniversite kütüphanelerinin sayısı 557

Türkiye'de üniversite kütüphanelerinin sayısı, 392'si devlet ve 165'i vakıf üniversitesi olmak üzere, 557 olarak hesaplandı.

Üniversite kütüphanelerinin e-kitap sayısı, geçen yıl bir önceki yıla kıyasla yüzde 17,1 artarak 168 milyon 603 bin 933 oldu.

Üniversite kütüphanelerine kayıtlı üye sayısı, yüzde 8,1 yükselişle 3 milyon 603 bin 937 olarak kayıtlara geçti.

Türkiye'de, geçen yıl 80 bin 921 kitap yayımlandı. Yayımlanan materyallerin sayısı, geçen yıl 2024'e göre yüzde 8,6 artarak 100 bin 545 oldu.

Yayınlar, konularına göre incelendiğinde geçen yıl yayımlanan materyallerin yüzde 22,3'ünün akademik, yüzde 21,1'inin eğitim ve yüzde 19,4'ünün yetişkin kurgu edebiyat olduğu görüldü.

Melike Şahin: Güçlü Sahne Kimliğiyle Büyüyen İlgi

Son yıllarda Türk müziğinin en dikkat çeken isimlerinden biri haline gelen Melike Şahin, yalnızca yayınladığı şarkılarla değil, canlı performanslarıyla da öne çıkıyor. Baba Zula ile başlayan müzikal yolculuğunu solo kariyerinde farklı bir noktaya taşıyan sanatçı; Merhem ve AKKOR albümleriyle geniş kitlelere ulaştı. Özellikle Canın Beni Çekti, Durma Yürüsene ve Ortak gibi eserler, sanatçının dijital platformlardaki görünürlüğünü önemli ölçüde artırdı.

Ancak Melike Şahin'in yükselişini kalıcı hale getiren unsurların başında sahne performansları geliyor. Teatral anlatımı, güçlü vokali ve dinleyiciyle kurduğu duygusal bağ sayesinde sanatçının konserleri son yılların en çok takip edilen etkinlikleri arasında yer alıyor. Açıklanan yeni konser tarihleri ve yoğun ilgi gören sahne programları, bu yükselişin devam ettiğini gösteriyor. Güncel konser tarihleri, etkinlik detayları ve Melike Şahin biletleri hakkında bilgi almak isteyen müzikseverler sanatçının etkinlik sayfasını takip edebilir.

Yıldız Tilbe: Yıllardır Değişmeyen Konser Talebi

Türk müziğinde çok az sanatçı, farklı kuşakları aynı konser alanında buluşturma gücüne sahip. Yıldız Tilbe ise bu isimlerin başında geliyor. Delikanlım, Hastayım Sana, Vazgeçtim ve Aşk Laftan Anlamaz Ki gibi yıllardır dinlenmeye devam eden eserleriyle sanatçı, Türkiye'nin en güçlü müzikal figürlerinden biri olmayı sürdürüyor.

Yıldız Tilbe'nin konserlerine olan ilgi yalnızca nostaljiden kaynaklanmıyor. Kendine özgü sahne tavrı, doğaçlama performansları ve dinleyiciyle kurduğu doğal iletişim, sanatçının canlı performanslarını her dönem ilgi çekici kılıyor. Bu nedenle açıklanan yeni konserler ve sahne programları müzik gündeminde hızlı şekilde karşılık buluyor. Güncel etkinlik tarihlerini takip etmek ve Yıldız Tilbe biletleri hakkında bilgi almak isteyen dinleyiciler sanatçının etkinlik programını inceleyebilir.

Emre Fel: Alternatif Sahnenin Yükselen Sesi

Son dönemde alternatif müzik dinleyicilerinin yakından takip ettiği isimlerden biri olan Emre Fel, Anadolu müziğinden beslenen tarzını modern alternatif müzik anlayışıyla buluşturarak dikkat çekici bir yükseliş yakaladı. Can Dostum, Sana El Pençe Durmam ve Merhabalar gibi eserlerle milyonlarca dinlenmeye ulaşan sanatçı, özellikle genç dinleyiciler arasında güçlü bir karşılık buluyor.

Dijital platformlarda yakalanan bu ilginin konser sahnelerine de yansıdığı görülüyor. Festival programlarında, üniversite etkinliklerinde ve özel organizasyonlarda sıkça yer alan Emre Fel, samimi sahne dili ve dinleyiciyle kurduğu doğrudan iletişim sayesinde canlı performans tarafında da dikkat çekiyor. Açıklanan yeni konser tarihleri ve artan sahne programı, sanatçının yükselişinin yalnızca dijital dünyayla sınırlı kalmadığını gösteriyor. Sanatçının güncel konser tarihleri, sahne programı ve Emre Fel biletleri hakkında bilgi almak isteyen müzikseverler ilgili sayfayı takip edebilir.

Canlı müzik dünyasında kalıcı olabilmek yalnızca popüler şarkılar üretmekle mümkün olmuyor. Sahne performansı, dinleyici bağlılığı ve düzenli konser programı da en az müzikal üretim kadar önem taşıyor. Melike Şahin, Yıldız Tilbe ve Emre Fel, farklı müzikal yolculuklara sahip olsalar da bugün konser takvimlerinde öne çıkmalarını sağlayan ortak nokta tam olarak bu güçlü sahne etkisi olarak öne çıkıyor.

Cem Karaca'nın hayatını perdeye taşıyan "Cem Karaca'nın Gözyaşları" filminde Cem Karaca'yı canlandıran  İsmail Hacıoğlu, performansıyla büyük beğeni topluyor. Usta aktör, Cem Karaca'nın sahne enerjisini, mücadele dolu yaşamını ve sanatını en ince ayrıntısına kadar başarıyla yansıtıyor.

İsmail Hacıoğlu’nun Sesi Cem Karaca’nın Ruhunu Canlandıracak!

"Cem Karaca'nın Gözyaşları" filmi, Cem Karaca'nın unutulmaz şarkılarına da ayrı bir vurgu yaparak dikkat çekiyor. İsmail Hacıoğlu, filmde söylenen bütün şarkıları kendisi seslendiriyor. Bu özel yaklaşım, izleyicilere Cem Karaca'nın müziğine olan saygının ve sadakatin bir göstergesi olarak öne çıkıyor.

Fragman Büyük Merak Uyandırdı: Cem Karaca'nın Duygusal Yolculuğu

25 Aralık 2023 tarihinde yayınlanan resmi fragman, izleyicilere Cem Karaca'nın müzik kariyerinden özel hayatına kadar geniş bir perspektif sunuyor. Sanatçının renkli kişiliği, sahnedeki büyüleyici performansları ve içsel çatışmaları, fragman aracılığıyla adeta izleyicilerle buluşmuştu. Cem Karaca'nın hayranları, bu duygusal yolculuğa tanıklık etmek için sabırsızlanıyor.

26 Ocak 2024 Cuma: Vizyon Heyecanı Başlıyor!

Türkiye'nin dört bir yanındaki sinemaseverler, 26 Ocak 2024 Cuma günü için geri sayıma başladı. Film, Cem Karaca'nın mücadele dolu hayatını, aşklarını, ideallerini ve sanatını konu alarak izleyicilere duygusal bir yolculuk vaat ediyor. Bu tarihi gün, Cem Karaca'nın müziğine ve mirasına olan saygıyı bir araya getirecek.

Türk Müziğinin Efsanesi İçin Özel Bir Saygı Duruşu

Film, Cem Karaca'nın mücadele dolu hayatını ve müzik kariyerini anlatarak Türk müziğinin efsanevi isimlerinden birine olan saygıyı en güzel şekilde ifade ediyor. "Cem Karaca'nın Gözyaşları," izleyicilere unutulmaz bir sanatçının iç dünyasına dokunma fırsatı sunuyor.

Türk Müziğinin Unutulmazı İçin Vizyon Günü Kapıda!

Cem Karaca'nın hayatını anlatan "Cem Karaca'nın Gözyaşları" filmi, 26 Ocak 2024 Cuma günü vizyona girerek izleyicilere duygusal bir deneyim yaşatacak. Türk müziğinin unutulmaz ismi için düzenlenen bu özel yapım, sinemaseverleri ve müzik tutkunlarını bir araya getirerek Cem Karaca'nın mirasını onurlandıracak. Bu tarihi günü kaçırmayın, Türk müziğinin büyük ismi Cem Karaca'nın hikayesine tanıklık etmek için sinema salonlarına akın edin!

Her iki ülke halklarının mirası olan ancak son dönemlerde azalan puşi, Gazze'deki saldırıların ardından yeniden ön plana çıktı ve İsrail'in Gazze'ye yönelik saldırılarına karşı Filistinlilerle dayanışmanın sembolü haline geldi.

Ürdünlü tekstil tüccarı 70 yaşındaki İhsan el-Bekri, AA muhabirine yaptığı açıklamada, puşinin öncelikle Filistin, Ürdün, Suriye, Lübnan, Irak ve Suudi Arabistan halkının başlarına taktıkları bir atkı olduğunu ve daha sonra bu ülkelerin simgesi haline geldiğini, ancak renklerin ülkeden ülkeye farklılık gösterdiğini söyledi.

Ürdün puşisinin ortaya çıkışının geçen yüzyılın sonuna kadar uzandığını ve çöl halkı ile sınır muhafız güçlerini ayırt etmek için takıldığını, kırmızı desenli ve 1950'lerde resmi olarak Ürdün'e girdiğini, daha sonra halk arasında kullanılmaya başlandığını anlatan Bekri, son dönemde direnişin ve mücadelenin sembolü haline gelen puşinin, geçmişte yerel bir Arap kıyafeti olduğunu kaydetti.

İsrail'in Gazze ve Batı Şeria'daki saldırılarından sonra puşiye talebin arttığını, fiyatların da hammaddenin kalitesine göre değiştiğini ifade eden Bekri, "Puşinin fiyatı şu anda 5 dinar (7 ABD doları), bu eskiden Şam, Halep ve (Batı Şeria'nın güneyindeki) El Halil'de üretilmekteydi ve şu anda fabrikaları Ürdün ve Şam'da bulunmaktadır. Talebin artmasıyla birlikte artan talebi karşılamak için bir kısmı Hindistan'da dokunuyor.” dedi.

Tüccar Receb Naguc da Filistin'de yaşanan olaylar nedeniyle puşiye talebin çok yüksek olduğunu söyledi.

Naguc, puşinin insanların Filistin davasının yanında yer aldığını ve Filistin ile Ürdün halklarının, tek bir halk olduğunu ifade eden bir sembol olduğunu dile getirdi.

Gazze, Filistin mirasını ve davasını canlandırdı

Akademisyen ve sosyoloji araştırmacısı Hüseyin Huzai ise her toplumun kendine özgü ve özel günlerde giymeye özen gösterdiği bir kıyafetinin bulunduğunu hatırlattı.

Puşinin, Ürdün ve Filistin toplumlarında "gururun boyutunu" gösteren simgelerden biri olduğunu dile getiren Huzai, "Ulusal dokuyla bağlantılı olan puşi takmanın amacı, bu sembollere düşman olanlara, onları terk etmenin imkansız olduğu mesajını vermektir. Bunu giymek, nüfuz edilmesi ve kırılması zor bir birliğin delilidir; erkekliğin, dayanışmanın, kader birliğinin göstergesidir." ifadesini kullandı.

Puşinin, dedelerden, torunlara aktarılan bir miras olduğunu kaydeden Huzai, Gazze olaylarının sadece mirası değil aynı zamanda küresel düzeyde tüm Filistin davasını da canlandırdığını ve bunun, Filistin davasının vicdanlarda, kalplerde ve ruhlarda yer aldığını ve varlığını her şeyde ortaya koyduğunu söyledi.

Huzai, "Puşi tüfek gibidir, çünkü düşmanlar onu görünce Ürdün ve Filistin halkları arasındaki birliğin boyutunu anlıyorlar. Bunu giymek siyasi, askeri, sosyal ve psikolojik mesajlar taşıyor. (iki halk arasında) Birlik olduğunu ortaya koyarak İsrail'in moralini bozuyor ve bu da onları öldürüyor." diye konuştu.

Direniş puşiyi yeniden ön plana çıkardı

Haşimi Üniversitesi'nde siyaset bilimci Profesör Dr. Cemal el-Çelebi de "Puşi sosyal, politik ve askeri açıdan mirası, kimliği ve süregelen uzun tarihi yansıtan derin bir Arap sembolüdür. Arap Körfez ülkeleri ve Ürdün gibi puşiyi ulusal bir sembol olarak gören birçok Arap ülkesi var." değerlendirmesinde bulundu.

Çelebi, Gazze'deki Filistin direnişinin, Arap dünyasında ardı ardına gelen, tekrarlanan ve derin yenilgilerle dolu onlarca yıldan sonra cesareti ve direnişi temsil eden bu sembolü bir kez daha ön plana çıkardığını vurguladı.

Geçmişi 12 bin 400 yıl öncesine kadar uzanan eserlerin de yer aldığı teşhir salonlarına gelen ziyaretçiler, müzedeki 1615 eseri inceleme fırsatı buluyor.

Bu yıl 90. yılını kutlamaya hazırlanan müzenin, 200 bin ziyaretçi ağırlaması hedefleniyor.

Diyarbakır Müze Müdür Vekili Müjdat Gizligöl, AA muhabirine, 1934'te kurulan Diyarbakır Müzesi'nin, Cumhuriyet'in ilk müzelerinden biri olduğunu söyledi.

Müzenin ilk olarak merkez Sur ilçesindeki Zinciriye Medresesi'nin avlusunda eserlerin depolandığı ve korunduğu yer olarak faaliyete geçtiğini aktaran Gizligöl, Türkiye'de 1980'lı yıllarda teşhire yönelik yapıların kurulmasıyla Diyarbakır'da da Elazığ Caddesi'nde müze binası inşa edildiğini belirtti.

Müzenin envanterinde 36 bine yakın eser var

Gizligöl, İçkale Müze Kompleksi'nin 2015'te kapılarını açmasıyla birlikte bulunduğu semtin turizmine de katkı sunduğunu kaydetti.

Müzenin, 1960'lı yıllardan itibaren 40'ın üzerinde kazı çalışmasıyla envanterine çok kıymetli eserler kazandırıldığını ve hala kazı çalışmalarının sürdüğünü vurgulayan Gizligöl, şöyle konuştu:

"1934'ten bu yana ister müsadere ister satın alma isterse de kazılar vasıtasıyla koleksiyonumuzda 36 bine yakın eser var. Hem Diyarbakır tarihini hem de Neolitik dönemden başlayıp 1900'lü yıllara kadar her dönemden, her çağdan kıymetli eserleri barındırıyor. Bu eserlerin 1615'i vitrinlerde, ziyaretçilere açık. Diğer eserler de uygun koşullarda depolarda muhafaza ediliyor."

"Ziyaretçilerini 12 bin 400 yıllık tarihi yolculuğa çıkarıyor"

Tarihi binalardan oluşan Diyarbakır Müzesi'nin açık hava müzesi niteliğinde olduğunu dile getiren Gizligöl, kompleksin Roma döneminden başlayıp Osmanlı'nın son dönemine kadar inşa edilmiş 14 yapıdan oluştuğunu bildirdi.

Müze alanında bir höyüğün bulunduğunu anlatan Gizligöl, şöyle devam etti:

"Bu höyük büyük bir ihtimalle ilk Diyarbakırlıların gelip konakladıkları, barınak yaptıkları mekan. 9 bin yıldır Diyarbakır Müzesi'nde hayat var. Diyarbakır Müzesi'nin seksiyonunda bizzat müzenin bahçesinden çıkan eserler var. Bu dünyada başka hiçbir yerde yok. Höyükte yapılan kazılarda çıkan eserleri teşhir salonlarımızda sergiliyoruz. Diyarbakır, dünyanın en eski kentlerinden biri olduğu için Diyarbakır Müzesi'nde bulunan eserler de dünyanın en eski eserleri arasındadır. Diyarbakır Müzesi ziyaretçilerini 12 bin 400 yıllık tarihi yolculuğa çıkarıyor."

Müzenin 2021'de 47 bin, 2022'de de 68 bin kişiyi ağırladığını aktaran Gizligöl, Kahramanmaraş merkezli depremlerden dolayı müzenin aylarca kapalı kalmasına ve turizm acentelerinin Diyarbakır'a tur düzenlememesine rağmen, 2023'te bölgedeki bütün müzelerden daha fazla ziyaretçi artışı yaşadıklarını anlattı.

Gizligöl, "Müzemiz 2023'te tarihi bir rekor kırarak 131 bin ziyaretçiyi ağırladı. Bu, bir önceki yıla göre yüzde 90'lık bir artıştır. Bu bizim için çok sevindirici. 2024 hedefimiz 200 bin. Fakat uzun vadede 2030'a kadar 1 milyon ziyaretçi hedefimiz var." ifadelerini kullandı.

Gizligöl, bu yıl müzenin 90. yıl dönümü dolayısıyla çeşitli tanıtım etkinlikleri düzenleyeceklerini sözlerine ekledi.

Ziyaretçilerden Metin Bağcıer de ailesiyle müzeyi gezmeye geldiğini söyledi.

Birçok tarihi eseri incelediğini belirten Bağcıer, "Gezilmesi, görülmesi açısından güzel bir mekan. Müzeye gelinmesini tavsiye ederim. Burada çok güzel eserler sergileniyor." dedi.

Denizli'den gelen Metin Kayhan ise kentin tarihi yerlerini gezdiğini ve çok beğendiğini dile getirerek, müzeyi gezerken adeta tarihte yolcuğa çıktığını kaydetti.

Bu mekanlar arasında Rakoczi Müzesi bu yıl biraz daha öne çıkacak.

Macar Prensi II. Frenc Rakoczi'nin 1720 - 1735 yılları arasında yaşadığı Barbaros Caddesi'ndeki 32 nolu müzeye çevrilen ev, 2024 yılının Türkiye - Macaristan Yılı kapsamında çok sayıda ziyaretçi çekecek.

Rakoczi Müzesi'ni geçen yıl 2 bini Macar turist olmak üzere 3 bin kişi ziyaret etti. Bu yıl tanıtım ve düzenlenecek programlar sayesinde ziyaretçi sayısının artması bekleniyor.

Türk-Macar dostluğunun sembolü müzeyi ziyaret için gelenlerin diğer müzelerdeki ziyaretçi sayısını da artırması öngörülüyor.

İl Kültür ve Turizm Müdürü Ahmet Hacıoğlu, AA muhabirine, Tekirdağ'ın turizmdeki bir kozunun da müzeleri olduğunu söyledi.

Hacıoğlu, Tekirdağ müzelerinde kültürel, etnografik ögelerin yanı sıra önemli buluntuların sergilendiği ifade etti.

Müze ziyaretçi sayısının bu yıl artacağını öngördüklerini belirten Hacıoğlu, "Geçen yıl müzelerimizi 300 bin yerli ve yabancı turist gezdi, 2024 yılında ziyaretçi sayısında yüzde 50'nin üzerinde artış olacağını öngörüyorum. Müzelerimizi bu yıl yaklaşık 500 bin yerli ve yabancı turistin ziyaret etmesini bekliyoruz." diye konuştu.

Hacıoğlu, Türk-Macar Dostluk Anlaşması'nın 100'üncü yıl dönümü ve 2024'ün Türkiye ve Macaristan'da karşılıklı kültür yılı olarak kutlanacağını anlattı.

Macar turist sayısının bu yıl 10 kat fazla olacağı tahmin ediliyor

Bu nedenle Rakoczi Müzesi'ne ilginin bu yıl daha da artacağını dile getiren Hacıoğlu, şöyle konuştu:

"2024 yılının Türk - Macar Yılı ilan edilmesiyle bizde en önemli ve gözde olan müzelerden birisi Racoczi Müzesi'dir. Bilindiği üzere Erdel Prensi Racoczi, hayatının son 15 yılını Tekirdağ'da geçirmiştir. Yaşadığı ev Macaristan tarafından müze haline getirildi. 2024 yılının Türkiye - Macaristan Yılı olması sebebiyle Tekirdağ'daki Rakoczi Müzesi'ne ziyaretçi sayısı artacak. Bu ziyaretler diğer müze ziyaretçi sayısını da etkileyecek."

Bu kapsamda pek çok program hazırlayacaklarını anlatan Hacıoğlu, Macaristan'dan 15-20 bin ziyaretçinin Tekirdağ'a geleceğini öngördüğünü ifade etti.

Rakoczi Müzesi

Macaristan'ı işgal eden Avusturya'ya karşı Macar ayaklanmasının lideri II. Frenc Rakoczi, beklenen yardımların gelmemesi üzerine başarılı olamadı.

Başarısızlığı nedeniyle ülkesinden ayrılmak zorunda kalan Rakoczi, Osmanlı'ya misafir oldu ve 1735 yılından ölümüne dek Tekirdağ'daki evde güvenle yaşadı.

Macar hükümetince 1932'de müzeye dönüştürülen Barbaros Caddesi'ndeki evi, çok sayıda Macar'ın yanı sıra yerli turistler de ziyaret ediyor.

Güreli, dünyanın çok hızlı değiştiğine söyleyerek, "Bizim yapmamız gereken şey hızlı gelişen ve değişen hayatta bu değerlerimizi ortaya çıkarmak ve anlatmaktır. Bu filmde de bunu yapıyoruz." ifadesini kullandı.

Belgeselin senaristi ve yapımcısı Görkem Yeltan, Necip Sarıcı'nın kızı Aslı Sarıcı Çan ve İstanbul Modern'in Film Küratörü Müge Turan da söyleşide konuştu.

Sanatçı Mehmet Güreli'nin yönetmenliğini üstlendiği belgesel, 70 yıllık sinema hayatıyla Yeşilçam'ın usta ses mühendisi, yapımcısı ve yönetmeni Necip Sarıcı'yı anlatıyor.

Belgesel, Yeşilçam'ın uzun yıllardır sesi, emekçisi ve belleği olan Sarıcı'nın zengin arşivini ve sinema tarihine katkılarını izleyiciyle buluşturuyor.

İstanbul Modern, Türk sinemasından en yeni ve seçkin filmlerin yer aldığı "Biz de Varız!" programı kapsamında, 25 Ocak'a kadar film gösterimlerini sürdürecek.

Bu kapsamda yarın Zeki Demirkubuz'un "Hayat" filminin yanı sıra 20 Ocak'ta "Bir Tutam Karanfil", "Aniden" ve "Boşlukta", 21 Ocak'ta "Karganın Uykusu", "Tavuri", "Yanıyor" ve 25 Ocak'ta "Yüzleşme" filmi izleyiciyle buluşacak.

Saraydaki ahşap işçilikten çok etkilenen Yener, sarayın duvarları ile sütunlarına Arapça olarak işlenen "Allah'tan başka galip yoktur" yazısı ile Bursa'daki Ulu Cami'de bulunan süslemelerin yer aldığı ahşap bir pano yaptırmaya karar verdi.

Yener, panoyu yaptırmak için Kastamonulu marangoz Çetin Küçük'e ulaştı. Küçük, el işçiliğiyle 222 santimetre boyunda, 113 santimetre genişliğindeki ahşap panoyu yapmak için 4,5 aydır emek veriyor.

Panonun kenarına El Hamra Sarayı'ndaki Arapça "Allah'tan başka galip yoktur" ifadesi ile bazı motifler, iç kısmına da Ulu Cami'deki işlemeler yapılıyor.

Yener, El Hamra Sarayı ile Ulu Cami'nin sanatsal güzelliğinden etkilendiğini söyleyerek, "Bu ikisini birleştirmek istedim. Ciddi el işi olduğu için bu işi yapacak kişiyi bulmakta zorlandım. Kastamonu'da Çetin ağabeye ulaştık. O da bizi kırmadı." dedi.

Sanatın insan yaşamında önemli bir yerde bulunması gerektiğine inandığını dile getiren Yener, "Sonuçta bu sanatı icra ettiğimiz şey bir odun parçası. Çıplak haliyle bir değeri yok ama iyi bir ustanın elinde işlendiğinde sanat eseri oluyor. Bu, beni çok etkilediği için böyle bir şey yaptırmak istedim." ifadelerini kullandı.

Çalışmanın yaklaşık 1 ay sonra tamamlanması planlanıyor

Çetin Küçük ise Kastamonu El Sanatları Eğitim Merkezinde usta öğretici olarak görev yaptıktan sonra 2016'da emekli olduğunu, ardından evinin altındaki küçük atölyede çalışmalarını sürdürdüğünü belirtti.

Farklı modellerde ahşap ürünler yaptığına işaret eden Küçük, "Yasin Yener, El Hamra Sarayı'ndaki işlemeleri beğenip cep telefonuyla fotoğrafını çekti. Bir arkadaşım vasıtasıyla bana ulaştı, 'Bunu yapabilir miyiz?' diye sordu. Yaklaşık 45 gün çizimleri sürdü. Sonra çizimleri ahşaba geçirdik ve başladık oymaya." diye konuştu.

Çalışmalarını 4,5 aydır sürdürdüğünü vurgulayan Küçük, şöyle devam etti:

"Bitmesine yaklaşık 1 ay daha var. 'La galibe illallah' yazısıyla dönen bir çerçevesi var. 24 tane oyduk çerçeveye. En az 2 ay sadece 'La galibe illallah' yazısına uğraştım. İçinde de Selçuklu yıldızı dediğimiz yıldız var, bize ait modeller. 15 yıllık sanat hayatımda bu kadar uzun süren bir iş yapmamıştım. Gerçekten çok emek verdim. Zor işçilikti. Gözlerimden yaş geliyor bazen. Toplu iğneyle kuyu kazmak gibi. Basit bir iş değil."

Atölyesinde yalnız çalıştığını, eserin büyük olması nedeniyle çevirmek gerekirse yoldan geçenlerden yardım istediğini belirten Küçük, "Bu yazıyı yazarken aynı zamanda zikrediyorum. Bu zikirle tokmak ve çekici vurduk. İnşallah asıldığı yere de bize de bir faydası olur." dedi.